Świadectwa starych pieczęci

Ezechiasz, władca, który panował w Jerozolimie na przełomie VIII i VII w. przed Chr., należy do grona wielkich reformatorów Królestwa Judy. Biblijne teksty wystawiają mu bardzo pozytywną ocenę.

Reklama

Za jego panowania doszło do najazdu na stolicę kraju przez imperium asyryjskie, które zakończyło się przegraną agresorów.

Ezechiasz był wielkim władcą, a przecież w gronie swych najbliższych współpracowników miał ludzi małego formatu. Wśród nich był Szebna, przełożony królewskiego pałacu. Człowiek pełen pychy i ludzkiej próżności. Posiadał wspaniałe rydwany, a po swej śmierci chciał jakoś dorównać faraonom. Kazał wykuć sobie okazały grobowiec. To on staje się celem orędzia proroka Izajasza: „Strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady”.

Szebna był cudzoziemcem, który nie potrafił docenić znaczenia tego, co stanowiło o wielkości i godności narodu wybranego. Zgodnie z orędziem proroka Izajasza na urzędzie zastąpił go Eliakim. Ten był Izraelitą, który doskonale rozumiał to, co było wartością stanowiącą o istocie i trwaniu narodu.

W orędziu Izajasza na ramieniu Eliakima zostanie położony „klucz domu Dawida”. Obraz klucza podejmie autor nowotestamentalnej księgi Apokalipsy, czyniąc z niego ważną zapowiedź mesjańską, odnoszącą się do ostatecznego zbawienia: „To mówi Święty, Prawdomówny, Ten, co ma klucz Dawida, Ten, co otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, co zamyka, a nikt nie otwiera”.

Szebna, Eliakim odeszli i któż o nich pamięta? Czy zostawili jakieś ślady? Tutaj z pomocą spieszy archeologia. W 1938 r. w Tell ed-Duweir, biblijnym Lakisz, twierdzy z okresu najazdów babilońskich z VII w. przed Chr., znaleziono pieczęć z napisem „Szebna”. Z kolei podczas wykopalisk prowadzonych w Tell Beit Mirsim, Bet-Szemesz i w Ramat Rahel na odkrytych pieczęciach znaleziono napis „Eliakim”.

Archeolodzy datują te zapisy na VIII/VII w. przed Chr., a więc na czasy działalności proroka Izajasza. Do tego poszukiwacze śladów przeszłości znaleźli napis „Eliakim” (niech Bóg ustanowi) na uchwytach dzbanów datowanych na czasy panowania króla Ezechiasza.

To wszystko pokazuje, że biblijne przekazy mocno zakorzeniają się w przeszłości i wytrzymują nowoczesną naukową krytykę historyczną.

***

Tekst czytania znajdziesz tutaj

«« | « | 1 | » | »»

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama