3. Galaci

Reklama

List do Galatów był adresowany do wiernych całej krainy Azji Mniejszej (Ga 1,2; 3,1). Ten północny region dzisiejszej Turcji, w czasach Pawła był prowincją rzymską. Swoją nazwę otrzymał w III w. przed Chr. od najeźdźców celtyckich (Gallów). Tą samą nazwą określano też europejską Galię (2 Tm 4,10). Galaci to mieszkańcy obu tych krain (1 Mch 8,2; 2 Mch 8,20; Ga 3,1). Apostoł Paweł skierował swój list do tych wspólnot, do których sam nie mógł przybyć. Było to zatem nie tyle pismo prywatne, co urzędowe; tzw. pismo ogólne, które krążyło od wspólnoty do wspólnoty: Kiedy zapoznacie się z tym listem, postarajcie się, aby poznał go także Kościół w Laodycei… (Kol 4,16).

CZYTAJ!
Ga 6,11-18; Mt 24,42-44

Dlatego czuwajcie, bo nie wiecie, którego dnia przyjdzie wasz Pan! Zważcie na to, że gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy przyjdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby mu włamać się do swego domu. Dlatego też i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, kiedy się nie spodziewacie Syn Człowieczy przyjdzie.

Dodaj :. odnalezione przez ciebie teksty paralelne do rozważanego fragmentu Ewangelii.

ROZWAŻ!

List do Kościołów Galacji w swoim adresie przywołuje Jezusa Chrystusa, który wydał samego za nasze grzechy, aby nas wyrwać z obecnego złego świata zgodnie z wolą Boga, naszego Ojca (1,4). Apostoł wskazuje na Jezusa jako jedynego Zbawcę i Pośrednika między ludźmi a Bogiem. On wziął na siebie całe zło tego świata, aby uwolnić ludzi od niego, zgodnie zresztą z wolą Boga, naszego Ojca. Nie określa czasu powtórnego przyjścia dnia Pańskiego. W zakończeniu przypomina wiernym pochodzenia judeochrześcijańskiego Galicji, że obrzezanie bowiem nic nie znaczy ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na tych, którzy tej zasady będą się trzymać, to jest na Izraela Bożego, niech zstąpi pokój i miłosierdzie (Ga 6,15n).
Pokój i miłosierdzie stanie się udziałem wszystkich, którzy uwierzą i przyjmą łaskę Chrystusa – staną się „nowym stworzeniem”. Dla św. Pawła spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem pod Damaszkiem okazało się nowym wydarzeniem, które zasadniczo zmieniło całe jego życie (por. Dz 9,1-19; 22,3-21; 26,12-19; Ga 1,12-17). On – jako jeden z pierwszych – stał się „nowym człowiekiem”. Jego nowe życie jest odtąd życiem w Chrystusie i z Chrystusem. Pokój i miłosierdzie dane mu na drodze do Damaszku nie okazały się daremne. Paweł pozwolił, aby łaska Chrystusa przemieniła go całkowicie. Tej samej łaski pragnie dla wszystkich wierzących, stąd przekonanie gdybyśmy nawet my sami, albo gdyby anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie wyłączony ze wspólnoty… (Ga 1,8).
Paweł jako świadek i głosiciel Ewangelii strzegł depozytu zdrowej nauki i wzywał do czujności Kościoły Galacji. Praktycznym przykładem owej czujności jest ewangeliczne porównanie do nocnego włamania się złodzieja do domu gospodarza (Mt 24,42-44; por. Łk 12,39n; 1 Tes 5,2-4; 2 P 3,10; Ap 3,3; 16,15). Takim „włamaniem” do wspólnoty Nowego Przymierza były poglądy tych, którzy chcieli zafałszować Ewangelię i podporządkować chrześcijan zasadom judaizmu. Apostoł kazał takich fałszywych nauczycieli wykluczyć ze wspólnoty. Potwierdziły to oficjalnie decyzje tzw. zgromadzenia (soboru) Jerozolimskiego (por. Ga 2,1-10; Dz 15,1-35). Zbawienie Żydów i pogan dokona się dzięki wierze. Dla wszystkich istnieje tylko jedna droga usprawiedliwienia – wiara w Jezusa Chrystusa (Ga 2,15-21; por. Rz 3,21-22).
W tym kontekście trzeba pytać współczesnych wyznawców Chrystusa:

  • Jak należy rozumieć trudne słowa sprawiedliwy będzie żył z wiary (Ha 2,4; Ga 3,11)?

  • Przekonanie Apostoła, że nie ma już Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety, ponieważ wszyscy jesteście jedno w Chrystusie Jezusie (Ga 3,28) jest wielką kartą wolności, równości i godności człowieka. Czy dzisiaj nie zapomina się o prawdziwych źródłach powszechnych praw człowieka?

  • Św. Paweł uczył właściwego korzystania z daru wolności (Ga 5,13-15). Jan Paweł II nawiązując do tej nauki, pytał młodych: A co to znaczy być wolnym? I odpowiadał: Być prawdziwie wolnym – to nie znaczy, stanowczo nie znaczy: czynić wszystko, co mi się podoba, na co mam ochotę. Wolność zawiera w sobie kryterium prawdy, dyscyplinę prawdy (J 8,32). Bez tego nie jest prawdziwą wolnością. Jest zakłamaniem wolności. Być prawdziwie wolnym – to znaczy: używać swej wolności dla tego, co jest prawdziwym dobrem (List do młodych, nr 13). Dlaczego tak trudno wcielić w życie naukę o prawdziwej wolności?


  • Dodaj :.własne pytania do refleksji dla innych uczestników.

    MÓDL SIĘ!

    Panie Jezu, przekonywałeś nas, że jeśli pozostaniemy wierni Twojej] nauce, będziemy rzeczywiście Twoimi uczniami i poznamy prawdę, a „prawda uczyni [nas] wolnymi”. Pomóż nam żyć w blasku wolności i prawdy, byśmy mogli stanąć kiedyś przed Twoim Obliczem i zobaczyć siebie takimi jakimi naprawdę jesteśmy. Apostoł Paweł pouczał: „Pan jest Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam jest wolność. My [zaś] wszyscy odzwierciedlamy w naszej odkrytej twarzy chwałę Pana i jesteśmy przemienieni na ten sam obraz, zyskując coraz większą chwałę, za sprawą Pana, który jest Duchem” (2 Kor 3,18; Ga 5,1.13). Niech spełnią się te słowa Apostoła Narodów!
    Dodaj :.własną modlitwę zrodzoną ze spotkania z żywym Słowem.

    ŻYJ SŁOWEM!

    Jan Paweł II w Liście Do młodych całego świata (1985) wezwał młodych do podjęcia trudu samowychowania, czyli budowania kształtu własnej osobowości niejako „od wewnątrz”. Pan Jezus – przypominał Papież – mówi o tym, gdy podkreśla, że tylko „w cierpliwości” możemy „posiąść dusze nasze” (Łk 21,19). „Posiąść swoją duszę” – to owoc samowychowania (List do młodych, nr 13).

    Dodaj :.twój dobry czyn, który zrodził się ze Słowa
    «« | « | 1 | » | »»

    aktualna ocena |   |
    głosujących |   |
    Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama