Refleksja na dziś

Niedziela 8 listopada 2015

Czytania » Wszystko

Jezus w dzisiejszej Ewangelii stawia mi pytanie o zawierzenie Bogu. Czy ja, jak uboga wdowa, potrafię Bogu oddać wszystko?

Mądrość Jezusa polega na tym, że wie, jak bardzo pochłania człowieka świat i troska o to, by zabezpieczyć sobie i swojej rodzinie dostatnie, wygodne życie. Czasem, by w ogóle mieć choćby coś swojego.

Bardzo często w sytuacji ubogiej wdowy posiadane „dwa pieniążki” dzielę na pół. Jeden oddam Bogu, ale drugi zostawię sobie, w swojej głupocie sądząc, że dzięki temu jestem „zabezpieczona”. Tymczasem jedynie gdy wszystko oddam Ojcu, okazuję Mu zaufanie, a nawet pewność, że On zatroszczy się o mnie. A wtedy On przychodzi i działa ze swoją hojnością i dobrocią, posługując się drugim człowiekiem.

Oddawanie Bogu wszystkiego dotyczy nie tylko wymiaru materialnego.

Jakże często daję Ojcu swój czas na modlitwie, ale już moje myśli daleko są od Niego.

Albo oddaję Mu cześć i wychwalam Jego łaskawość, ale nie chcę z rąk wypuścić przeżywanego uczucia krzywdy i zranienia.

Mówię: „Jezu, ufam Tobie”, a jednocześnie hoduję w sobie strach i lęki.

Mój język wychwala Jego mądrość i piękno, a zarazem potrafi zjadliwie ocenić i osądzić bliźniego.

Mówię, że On jest moim Panem, ale z reguły kieruję się w życiu egoizmem i zaspokajaniem mojego „ja”.

Chcę być bliżej Boga, ale każde cierpienie i krzyż traktuję nie jako możliwość doświadczania tej bliskości, gdyż i On cierpiał i dźwigał krzyż, a jako coś, co wszelkimi siłami mam zwalczać i od czego mam uciekać.

 

Duchu Święty, umocnij we mnie decyzję, by wszystko oddawać Ojcu, i spraw, by nieustannie w moim sercu rozbrzmiewały słowa psalmu:
„Bóg wiary dochowuje na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność więźniów,
przywraca wzrok ociemniałym,
dźwiga poniżonych,
kocha sprawiedliwych,
strzeże przybyszów,
ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Elżbieto, przez pokolenia.”
 
Czytania mszalne rozważa Elżbieta Krzewińska

Niedziela 32. tygodnia zwykłego

Przeczytaj komentarze | 1 | Dodaj swój komentarz »


Ostatnie komentarze:

1 feri 10.11.2015 13:31
ta pokrętna natura wlasnie dlatego, że człowiek słaby jest i niewiadomo , jakby walczył i staral się nie upadać nigdy nie osiągnie doskonalosci , bo jest tylko czlowiekiem. I wierze świecie , że absolutnie każdy z nas chciałby być doskonale dobry. Ale nie będzie,.Nigdy. I nie musi być . Bóg tego od nas nie oczekuje.

wszystkie komentarze >

Autopromocja

Reklama

Reklama

Reklama