„I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem (...)” (Ap 21,1-3). Po tym raju oprowadza Jana anioł. Jego rozwiane szaty sugerują nagłe pojawienie się. Anioł bierze za rękę świętego pogrążonego w ekstazie. Jan klęka przed nim. Za chwilę wysłannik z nieba będzie mu objaśniał szczegóły jego wizji.