Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście (Pwt 30,15).

Bóg nie zmusza. Nie odbiera wolności. Stawia przed człowiekiem dwie drogi i pozwala zdecydować. To pokazuje, jak bardzo traktuje nas poważnie. Post, który rozpoczęliśmy w Środę Popielcową, nie jest tylko praktyką religijną ani chwilowym wysiłkiem ascetycznym. To czas wyboru. Każde „nie” wypowiedziane grzechowi jest jednocześnie „tak” dla życia. Każda decyzja o modlitwie, pojednaniu, przebaczeniu czy wyrzeczeniu prowadzi ku szczęściu, które ma swoje źródło w Bogu.

Mojżesz mówi do Izraela: „Wybierajcie więc życie”. Bóg pragnie naszego życia, nie naszej porażki. Pragnie szczęścia, nie potępienia. Nawet kiedy pokazuje konsekwencje odejścia, czyni to z miłości – jak ojciec ostrzegający dziecko przed niebezpieczeństwem.

Wielki Post przypomina, że wybór nie dokonuje się raz na zawsze. To decyzja podejmowana codziennie – w drobnych gestach, słowach, myślach. Czasem życie wybiera się przez cichą wierność, czasem przez odważne zerwanie z tym, co prowadzi ku śmierci duchowej.

Dziś Bóg znów mówi: „Kładę przed tobą…”. Nie wczoraj. Nie jutro. Dziś. I to „dziś” jest łaską.

Myśl Leona XIV

Szlak wielkopostny staje się sposobną okazją, by nadstawić ucha na głos Pana i ponowić decyzję pójścia za Chrystusem, podążając z Nim drogą, która wznosi się do Jerozolimy, gdzie wypełnia się misterium Jego męki, śmierci i zmartwychwstania (Orędzie na Wielki Post 2026).