Kościół apostolski głosi kerygmat o Jezusie, cz. II

Po zesłaniu Ducha Świętego Kościół apostolski podejmuje swoją podstawową misję, którą powierzył mu Jezus, czyli głoszenie Dobrej Nowiny.

Reklama

Po zesłaniu Ducha Świętego Kościół apostolski podejmuje swoją podstawową misję, którą powierzył mu Jezus, czyli głoszenie Dobrej Nowiny. Księga Dziejów Apostolskich opowiada, że w sam dzień zesłania Ducha Świętego Piotr Apostoł wygłasza w Jerozolimie mowę, której skutkiem było nawrócenie „trzech tysięcy dusz”. Sercem mowy św. Piotra był prawda o Jezusie zmartwychwstałym i wezwanie do nawrócenia.

Jednocześnie jest to tekst, który zawiera pierwsze, podstawowe orędzie o Jezusie, jakie głosił pierwotny Kościół. Innymi słowy, z relacji św. Łukasza dowiadujemy się, jaka była świadomość pierwszych apostołów odnośnie do tego, kim Jezus jest, jaka jest Jego rola w historii zbawienia, jak określić tajemnicę jego osoby. Bowiem to, co dzisiaj wiemy o Jezusie, to nie wiedza, którą Bóg objawił Kościołowi w jakiś tajemniczy, cudowny  sposób w jednym momencie, ale jest to owoc długiej refleksji i duchowej drogi, jaką wspólnota Kościoła przeszła w historii. O początkach tej drogi opowiada nam św. Łukasz w Dziejach Apostolskich. Tam rozbrzmiewa z całą mocą podstawowy kerygmat, czyli dobra nowina o Jezusie. Tak wyraża to św. Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy, zwracając się do Izraelitów: „Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go zerwawszy więzy śmierci” (Dz 2,22-24). W centrum Dobrej Nowiny leży więc prawda o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Natomiast fakt zmartwychwstania jest ostatecznym znakiem Boskości Jezusa. Dlatego też Piotr Apostoł bez wahania nazywa Jezusa Panem – Kyriosem, czyli po prostu przekazuje prawdę, że Jezus jest Bogiem, oraz określa Jezusa mianem „Mesjasza”, mówiąc: „Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem i Mesjaszem” (Dz 2,36).

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Autopromocja

Reklama