Przekłady - Łaciński

Reklama

Pierwsze pokolenia chrześcijan posługiwały się Biblią Grecką jako napisaną w zrozumiałym dla nich języku (próbę usystematyzowania istniejących greckich przekładów pism Starego Testamentu podjął Orygenes w Hexapli). Od połowy II w. łacina zaczęła wypierać grekę. We wschodniej części basenu Morza Sródziemnego greką posługiwano się do najazdów arabskich w VII w., lecz na Zachodzie długo przedtem święciła triumfy łacina. Poczynając od II w. posługiwała się nią coraz większa liczba chrześcijan, którzy w ogóle nie znali hebrajskiego ani aramejskiego i stopniowo tracili kontakt z greką.

W takich okolicznościach powstawały łacińskie przekłady ksiąg świętych, obejmujące zarówno Stary, jak i Nowy Testament. Zjawisko przekładu jako takie przyjęło się już, tak że fakt tłumaczenia nie był niczym zaskakującym. Nowe były jednak metody, a także rezultaty działalności translatorskiej. Wszystkie te przekłady ksiąg świętych na łacinę objęto mianem Vetus Latina :. (przekłady starołacińskie). Powstawały one przez ponad półtora wieku, do czasu kiedy św. Hieronim (ok. 347-419 r.) podjął się pracy nad dziełem, które później otrzymało nazwę Wulgata.

Jednak przekład Hieronima nie od razu się przyjął. Na Wschodzie natrafił na tak mocne sprzeciwy, że właściwie nigdy nie zyskał tam priorytetu, jaki przysługiwał mu później na Zachodzie. Także w Kościele zachodnim nie zabrakło obaw i wątpliwości. Jeszcze w połowie VII w. był w użyciu jednocześnie z rozmaitymi przekładami starołacińskimi. Wkrótce zyskał jednak znaczną przewagę.

Dzieło Hieronima zyskało na znaczeniu w XVI w., czyli wraz z pojawieniem się Reformacji. Wtedy też zaczęto je nazywać Wulgatą :.. Dekretem Soboru Trydenckiego z 8 IV 1546 r. Wulgata została promulgowana jako autentyczna Biblia Kościoła katolickiego. Nie oznaczało to odrzucenia czy lekceważenia Septuaginty ani tym bardziej tekstu oryginalnego. Niemniej jedno i drugie na kilka wieków w Kościele katolickim zeszło na dalszy plan (zmieniło się to dopiero w XX w., kiedy dokonano nowych katolickich tłumaczeń z oryginalnych języków biblijnych).

W 1979 r. papież Jan Paweł II ogłosił nowy oficjalny przekład Pisma świętego, który stanowi owoc prac komisji dla opracowania Neo-Wulgaty powołanej w 1965 r. przez papieża Pawła VI. Wydanie to, używane w łacińskich tekstach liturgicznych, respektuje tradycyjny chrześcijański język łaciński oraz uwzględnia adaptację Wulgaty pod kątem uzgodnień z Biblią Hebrajską i Grecką.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Autopromocja

Reklama