Centralnym momentem liturgii Niedzieli Palmowej jest wejście w „przepaść Męki” Jezusa za sprawą Ewangelii według św. Mateusza. Słyszymy w czytanym fragmencie o zdradzie Judasza, zaparciu się Piotra, niesprawiedliwym sądzie, cierpieniu i śmierci Jezusa na krzyżu. Chrystus przyjmuje wydarzenia paschalne z miłości do człowieka. Nie broni się przemocą – zwycięża przez pokorę, przebaczenie i całkowite oddanie Ojcu.

Niedziela Palmowa stawia nam ważne pytanie: kim jest dla mnie Jezus? Czy tylko kimś, kogo łatwo wielbić w chwilach entuzjazmu, czy też Panem, za którym potrafię iść także drogą krzyża? A rozpoczynający się Wielki Tydzień jest szczególnym zaproszeniem, aby zatrzymać się przy tajemnicy zbawienia, wejść w „przepaść Męki” Jezusa. To czas, by znaleźć chwilę na modlitwę, uczestniczyć w liturgii Triduum Paschalnego i na nowo odkryć, jak wielka jest miłość Boga do człowieka.

Liturgia Niedzieli Palmowej to pomoc w wejściu razem z Jezusem do Jerozolimy – nie tylko z palmą w ręku, ale przede wszystkim z sercem gotowym towarzyszyć Mu w Jego męce, aby potem z radością przeżyć także zmartwychwstanie. By doświadczyć na sobie wypełnienia się słów: „Błogosławieni popękani, przez ich szczelinę przechodzi światło” (bp Erik Varden OCSO).

Myśl Leona XIV

Od ponad trzystu lat w Wielkim Poście, śpiewając „Gorzkie żale”, rozważacie Mękę Jezusa i boleści Jego Matki. Zachęcam do udziału w tych nabożeństwach. Niech modlitwie towarzyszą konkretne czyny miłości: pomoc, pojednanie i budowanie pokoju, szczególnie w waszych rodzinach i we wspólnocie Kościoła (Pozdrowienie Polaków, Audiencja generalna, 11.03.2026).