Refleksja na dziś

Wtorek 17 maja 2011

Czytania » Pomazańcowi

Drobna różnica w tłumaczeniu wiele zmienia. Biblia Tysiąclecia używa rzeczownika. Chrześcijanie. Jednak w greckim tekście użyty jest przymiotnik. W języku polskim należało by zatem użyć słowa jak w tytule. Czy to coś zmienia? Owszem. Zamiast ja – pomazaniec trzeba powiedzieć o sobie ja – należący do Pomazańca. To jest mój powód do dumy i chluby. Jak wielka musiała to być duma i chluba, i radość, i entuzjazm, skoro „wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana”. Jak ważne dla Kościoła musiało być to odkrycie przynależności, że Łukasz zdecydował napisać o nim w swej historii, a następne pokolenia używały go dla oznaczenia swej tożsamości.

A przecież pierwsi uczniowie też nosili „skarb w naczyniach glinianych”. Barnaba szukający Pawła nie odnajduje gliny. Odnajduje skarb. O tożsamości chrześcijanina nie decyduje glina. Decyduje skarb. „Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki” – to jest prawdziwy skarb.

 

Czytania mszalne rozważa ks. Włodzimierz Lewandowski


 

Wtorek 4. tygodnia wielkanocnego

Przeczytaj komentarze | 1 |  Wszystkie komentarze »


Ostatnie komentarze:

0 Estera 17.05.2011 13:29
„Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie”.
Rzekł do nich Jezus: „Powiedziałem wam, a nie wierzycie."

J 10,22-30

Niepojęta po ludzku, a jednak odczuwana pewność Bożego prowadzenia, gdzie powstające dobre owoce, są jakby pieczęcią Boga samego.

Jakże to się dzieje? Skarb Boga ponad wszelkim doczesnym wymiarem? A jednak w Bożej obecności tu na Ziemi, pozwala działać i tworzyć dobro.

"I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Boże dziękuję za łaski na drodze, gdzie Twoja miłość jest moją busolą. Niech Twoja wola się wypełni..

wszystkie komentarze >

Uwaga! Dyskusja została zamknięta.

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg