Ufność sprawiedliwych

Wdzięczność wobec Pana, która tak przepełnia serce psalmisty, że musi o tym śpiewać wobec wszystkich dookoła.

Reklama

Już trzecia z kolei niedziela przynosi nam Psalm 34. Ten sam refren, ta sama pierwsza strofa. Wdzięczność wobec Pana, która tak przepełnia serce psalmisty, że musi o tym śpiewać wobec wszystkich dookoła. Wyraził to słowami: „Niech słyszą to pokorni i niech się weselą”. Ludzie pyszni, wyniośli, wielcy wielkością swoich ambicji nie są w stanie dostrzec nie tylko Bożych darów, ale i Boga samego. Dlatego ze wszystkimi ludźmi sprawiedliwymi psalmista wychwala Pana.

Sprawiedliwość jest nie tylko zachowaniem równowagi pomiędzy ludźmi, ich prawami i obowiązkami. Sprawiedliwość to wysiłek przestrzegania wszystkich nakazów Bożego prawa. Przeciwieństwem sprawiedliwych są „zło czyniący”, a spojrzenie Boga wymazuje pamięć o tych ludziach. W ostatniej strofie mowa nawet o śmierci grzesznika. 

Ale gdyby zgrzeszył człowiek oddany Bogu, to jeśli skruszony uzna swą winę, Pan go ocali. Także przed nim samym, ocali go przed skutkami jego własnych słabości i grzechów. A jeśli zwróci się ku Bogu, nie zazna kary.

Król Dawid jeszcze wtedy nie popełnił swojego największego grzechu, ale wiemy, że gdy zgrzeszył, napomniany przez proroka, z żalem, pokorą i ufnością do Boga się zwrócił.

Ps 34 (33)

«« | « | 1 | » | »»
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama