Pan króluje!

W Księdze Psalmów niejedną pieśń można nazwać królewską. Żydzi za swego króla uważali Boga – Jahwe. Póki nie obudziła się pokusa, by królem obwołać człowieka.

Reklama

Ilustracja: stworzenie świata na XV-wiecznej rycinie pochodzącej z "Bible Historiale"   Jheald Pierwsza strofa psalmu opiewa dzieło stworzenia świata
Ilustracja: stworzenie świata na XV-wiecznej rycinie pochodzącej z "Bible Historiale"
Były to czasy proroka Samuela – ok. roku 1050 przed Chrystusem. „Nie podobało się Samuelowi to, że mówili: »Daj nam króla...«. Pan rzekł do Samuela: »Wysłuchaj głosu ludu we wszystkim, co mówi do ciebie, bo nie ciebie odrzucają, lecz Mnie odrzucają jako króla nad sobą«” (1 Sm 8,6n).

Ale przecież Boga się nie wyrzekli – choć utracili ten wyjątkowy do Jahwe stosunek. Psalmy królewskie wciąż śpiewali. Także i ten z dzisiejszej liturgii.

Pierwsza strofa opiewa dzieło stworzenia świata. Ważna to myśl, bo uzmysławia nam, że potężny i zdumiewający świat, odzwierciedla wielkość, majestat, piękno i mądrość swego Króla. A stworzony przezeń świat to jego tron.

Można pytać, co jest wspomnianym w kolejnym zdaniu domem Boga – domem, któremu przystoi świętość. Czy jest nim świątynia? Bez wątpienia tak. Czy świętym domem Boga jest cały świat? I taka odpowiedź wydaje się słuszna.

Wybrany na uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata psalm jest jednym z wielu biblijnych tekstów opisujących królewski majestat Boga.

*

Ps 93 (92) – tekst na s. 15 [Uroczystość Chrystusa Króla roku B]

«« | « | 1 | » | »»

Wybrane dla Ciebie

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama