Chrześcijanie

Słowo „chrześcijanie”, dziś powszechnie rozumiane, w Biblii pojawia się dopiero w Dziejach Apostolskich: „W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami” (11,26).

Określenie „uczniowie” jest zatem starsze. Tutaj w domyśle „uczniowie Jezusa”. Od niewielkiej liczby kilkunastu osób krąg się rozszerzał, obejmując najpierw „siedemdziesięciu dwóch”, a potem już nieokreśloną i rozproszoną po wielu krajach społeczność. Bo aczkolwiek rozproszona, była to jednak wspólnota. Dlatego inne określenia używane przez nich to bracia, wierni, święci.

Z przytoczonego wyżej zdania można się domyślać, że sformułowanie „chrześcijanie” zostało użyte przez ludzi z zewnątrz ich kręgu. Zdradza rzymsko-łaciński rodowód. Końcówka -ianus, dodana do imienia znanej osobistości, wyrażała związek tak nazwanego człowieka z jego najczęściej politycznym protektorem lub wojskowym przełożonym.

Na przykład ludzie Cezara zwani byli cezarianami, zwolennicy Heroda - herodianami. Każdy więc rozumiał, że (greckie) słowo christianoi oznacza ludzi Chrystusa, czyli Mesjasza.

Polski przekład sugeruje związek ze słowem „chrzest”, co przesłania dosłowne i pierwotne znaczenie oryginału.

Otwórz: DZ 11,20-26; 1P 4,15N.

 

«« | « | 1 | » | »»
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.