Jezus w Indiach

Jest to fragment książki "Osobliwe opowieści o Jezusie. Analiza nowych apokryfów.", który zamieszczamy za zgodą Wydawnictwa WAM

Ważny punkt doktryny ruchu Ahmadiyya stanowi prze­konanie, iż Jezus wcale nie umarł na krzyżu, ale przeżył, a następnie udał się do Kaszmiru, gdzie zmarł w podeszłym wieku i został pochowany w Srinagar. Założyciela ruchu Ahmadiyya - którym był Hazrat Mirza Ghulam Ahmad z Qadiyan (1839?-1908) - uważa się za obiecanego Mesja­sza i Mahdiego. Dlatego też zajmuje on pozycję porówny­walną z rolą Jezusa w chrześcijaństwie. W interesie zatem ruchu leży ogłoszenie Jezusa postacią należącą do przeszło­ści, niemającą znaczącego związku z teraźniejszością. Człon­kowie ruchu nie są więc w stanie przyjąć nauczania islamu, iż żywy Jezus został zabrany do nieba. Wierzą, że umarł On na ziemi i tutaj został pochowany. Stwierdził to za natchnie­niem boskim sam Ahmad, wskazując ponadto miejsce, gdzie znajduje się grób.
Legenda propagowana przez ruch Ahmadiyya opiera się na odwołaniach do rozmaitych źródeł orientalnych. Mają one rzekomo potwierdzać zawartą w niej opowieść, jednak w rze­czywistości nie posiadają absolutnie żadnej wagi. Istnieją również odniesienia do legend wcześniejszych, z którymi już się zetknęliśmy. Ahmad cytuje Ewangelię Barnaby na dowód, iż Jezus nie umarł na krzyżu, nie wspominając jed­nak o zawartym w tym samym utworze opisie wniebowstą­pienia[11]. Ewangelia Barnaby nie została za życia Ahmada opublikowana w całości i całkiem możliwe, iż nie znał on dokładnie jej treści. Jest też zupełnie prawdopodobne, że Ahmad słyszał i o Liście esseńczyka [12] , przetłumaczonym na angielski pod koniec XIX wieku, skąd mógł zaczerpnąć po­mysł pozornej śmierci Jezusa. Ahmad wiedział również o książce Notowicza - wspomina ją w swej książce zatytu­łowanej Jezus w Indiach, nie rozumiejąc jednak jej charak­teru. W późniejszej literaturze ruchu Ahmadiyya zarówno List esseńczyka, jak i Żywot świętego Issy cytowane są jako autentyczne dokumenty dotyczące życia Jezusa.

---------------------------------------------

[11] Zob. Ahmad, Jesus in India, s. 26. [Wybrane fragmenty Ewangelii Barnaby, w tym także opis ocalenia Jezusa od męki krzyża, zob. ANT 1/1, s. 246-263 - przyp. red.].
[12] Wersja amerykańska pt. The Crucifixion, by an Eye-Witness, została opublikowana w roku 1907 w Chicago przez Indo-Ame­rican Company, która - jak sama jej nazwa wskazuje - mogła utrzymy­wać kontakty z Indiami. Nadal wydaje się tę wersję w Pakistanie; dosyć wcześnie dokonano też przekładu na język urdu. Już w latach dziewięć­dziesiątych XIX wieku Ahmad wykazywał zainteresowanie teoriami, we­dle których Jezus miał przeżyć ukrzyżowanie. Ahmad reklamował nawet oleje, niegdyś użyte do wyleczenia Jezusa jako skuteczny lek przeciwko dżumie. List esseńczyka traktowany jest jako źródło w licznych książkach ruchu Ahmadiyya, takich jak: J. D. Shams, Where did Jesus die?, wyd. 7, Shams Brothers, London 1978; Mohammad Yasin, Rauzabal and other Mysteries of Kashmir, Kesar Publications, Srinagar 1972, s. 3-5, 9; Aziz Kashmiri, Christ in Kashmir, Roshni Publications, Srinagar 1973, s. 15-18.
 

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Reklama

Reklama