Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze… (J 14, 16-21).

Słowa Jezusa są zapowiedzią daru, który zmienia wszystko: obecności Ducha Świętego pośród uczniów. Jezus mówi o „innym Paraklecie”. Określenie: „inny” nie oznacza kogoś obcego, ale kogoś takiego jak On sam – Pocieszyciela, Obrońcę, Nauczyciela. O ile Jezus był z uczniami fizycznie, o tyle Duch Święty będzie w nich i z nimi nieustannie. To przejście od obecności „obok” do obecności „wewnątrz”.

Obietnica „aby z wami był na zawsze” dotyka ludzkiego lęku przed opuszczeniem. Uczniowie wkrótce doświadczą męki i odejścia Jezusa, ale nie zostaną sierotami. Duch Święty jest gwarancją, że relacja z Bogiem nie kończy się wraz z widzialną obecnością Chrystusa – ona się pogłębia. To nie jest obietnica na chwilę – to obecność „na zawsze”.

Ten fragment łączy się też z wezwaniem do miłości: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania”. Duch Święty nie jest abstrakcyjną siłą – On uzdalnia do konkretnego życia Ewangelią. Miłość nie jest tylko uczuciem, ale decyzją i działaniem, a Duch daje do tego moc.

Kościół przypomina, że chrześcijaństwo nie polega na samotnym wysiłku. To życie prowadzone z Bogiem, który jest blisko, który poucza sumienie, umacnia w trudnościach i daje pokój, jakiego świat dać nie może.

Modlitwa