Skoro Pan Bóg posłużył się szczęką osła by otworzyć serce Balaama, procą Dawida by pokonać Filistyna, Asyrią by skłonić serca Izraelitów do nawrócenia, być może także na naszej drodze stawia ludzi nie zawsze życzliwych, wrogo nastawionych, podkładających nogi, psujących dzień, lekceważących, by wyzwolić tę samą miłość, z jaką Jezus „oddał za nas swoje życie, gdyśmy jeszcze byli grzesznikami”.

Zgodnie z tym, co powiedział świątobliwy starzec, słysząc o krzywdzie wyrządzanej bogobojnym: oni – krzywdzący cię – są darem Bożym, objawiającym ile w tobie jest jeszcze niezdolności do miłowania miłością bezinteresowną, za cenę Chrystusowego krzyża.

Nie zrozumie logiki „nie z tego świata” ten, kto upodobał sobie w dzieleniu włosa na cztery. Nie zrozumie mądry i roztropny. Zrozumie prostaczek. Ten, który każdego dnia będzie stawał w progu świątyni prosząc: Boże, miej litość dla mnie, grzesznika.