Wziąć jedno małe ziarenko, zasadzić je – kto się odważy? Sięgnąć po więcej, wyżej, mieć zdrowe ambicje, wierzyć w siebie – to tak, chwalebne, polecane. Ale sięgnąć po to, co niepozorne, co się słabo zapowiada? Czy to nie naiwność, mrzonka, pycha nawet – bo czy nie mówi się, że trzeba mierzyć siły na zamiary?

Wzrost daje Bóg – z tą wiedzą, wiarą, nadzieją trzeba brać do ręki to jedno małe ziarno. Urośnie za wiele, wiele dni…

Szukam wytchnienia w cieniu tylu potężnych drzew, kosztuję ich owoców. Zasadzili je kiedyś: Franciszek i Joanna, Franciszka i Piotr, wielu innych. Sadzili małe, maleńkie nasionka, najmniejsze.