Herod

Imię to pochodzi z języka greckiego. Znaczy „szlachetny, bohaterski”. W Nowym Testamencie chodzi o trzy różne postacie.

Herod Wielki (73-4 przed Chr.), z ojca Idumejczyka i matki księżniczki arabskiej. Zarządca Galilei, król Judei, władca Jerozolimy, Samarii, Jerycha. Odnowił wiele miast hellenistycznych. Zbudował na nowo świątynię.

Chorobliwie zazdrosny, okrutny nawet dla najbliższych, zamordował trzech swoich synów. To on nakazał pozabijać dzieci w Betlejem. Zmarł w swojej twierdzy w męczarniach choroby. Rok jego śmierci przedziwnie splata się z datą narodzin Jezusa.

Jego syn Herod Antypas (ur. 22 przed Chr.). Tetrarcha Galilei i Perei. Założył i ufortyfikował wiele miast. To on kazał ściąć Jana Chrzciciela, który wypominał mu, że związał się z żoną swego przyrodniego brata. Przez Rzymian skazany na wygnanie dokończył żywota na terenach dzisiejszej południowej Francji.

Herod Agryppa I był wnukiem Heroda Wielkiego (przez Mariamme i Arystobula). Zaprzyjaźniony z cesarzem Kaligulą, później Klaudiuszem doszedł do władztwa nad całym królestwem swego dziadka Heroda Wielkiego. Chcąc przypodobać się Żydom, prześladował pierwszą wspólnotę chrześcijan w Jerozolimie.

Otwórz:

MT 2 1-12; MK 6 14-29; DZ 12 1 NN

«« | « | 1 | » | »»
Komentowanie dostępne jest tylko dla .