Stworzenie świata

Najważniejszą i najtrudniejszą prawdą wspólną dla wiary i rozumu jest prawda o stworzeniu świata.

Od najdawniejszych czasów ludzie starali się dociec – czy to w formie wyobrażeniowej, czy intelektualnej – jak powstał świat. Dziś nauka rekonstruuje pierwsze minuty „życia” znanego nam empirycznie świata. Nie odpowiada jednak na pytanie, dlaczego świat – w znanej nam lub jakiejkolwiek innej postaci – w ogóle istnieje. Platon, największy filozof wszechczasów, uważał, że warunkiem istnienia świata jest współwystępowanie czterech odwiecznych czynników: przyczyny materialnej – bezkształtnej przestrzeni; przyczyny formalnej – idealnych wzorców; przyczyny celowej – dobra; oraz przyczyny sprawczej – kształtującego wszystko najwyższego Twórcy.

Z biegiem czasu myśliciele greccy uprościli ten model, utożsamiając wzorce i dobro z umysłem Twórcy. Niektórzy z nich zauważyli też, że przestrzeń lub materia nie ma w sobie żadnej racji, by istnieć. Dlaczego więc w ogóle istnieje? Koncepcja stworzenia z niczego, dojrzale opracowana dopiero przez filozofów chrześcijańskich, rozwiązała ten problem. Według niej wszystko, co istnieje – w tym materia i każda materialna rzecz – zostało stworzone przez Boga z niczego. Bóg jest tak kimś więcej niż Twórcą formującym materię według swej myśli. Do ustanowienia rzeczy nie potrzebuje żadnego uprzedniego materiału ani narzędzia. On niejako wydobywa je z nicości. A ponieważ – jak powiadał św. Tomasz z Akwinu – byt jest nieskończenie oddalony od nicości, Bóg musi mieć nieskończoną moc, by to czynić. Dlatego nazywamy Go Stwórcą. Zachwyca nas wielkość świata, ale on w swym istnieniu zależy w każdej chwili od stwórczej woli Boga. W ten sposób ujawnia nam potęgę i dobroć Boga, choć nic do nich nie dodaje.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Reklama

Reklama