Oto nasz Bóg i Król

3. Kontekst Ewangelii J 18,1-19,42

Znawcy Ewangelii Jana uważają, że składa się ona z dwóch części (nie licząc prologu i zakończenia). Najpierw Jezus objawia się światu, potem swoim uczniom. Nie, to nie pomyłka. Chodzi o to, że swoim uczniom objawił się pełniej niż światu. Linią podziału jest początek rozdziału 13, czyli... Ostatnia Wieczerza. Tak, Ewangelia Jana dzieje się w dużej mierze w Jerozolimie. I to w ostatnich dniach Jezusa. Przecież uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy to rozdział zaledwie 12...

Piszę o tym oczywiście nie po to, żeby przynudzać na temat struktury literackiej Ewangelii  Jana. Chodzi o uświadomienie sobie, że w Ewangelii Jana męka i śmierć Jezusa są częścią objawienia się Jezusa uczniom. Owszem, Apostołom, ale także przecież nam, uczniom żyjącym w XXI wieku. Jeśli więc chcemy uszanować zamysł autora Ewangelii trzeba nam właśnie w tym kluczu patrzyć na wydarzenia ostatnich godzin życia Jezusa. Nie tylko jako na opis tamtych wydarzeń....

Trudno w tym miejscu przytaczać cały ten długi tekst. Ale dla wygody, jeszcze raz link do czytań .

4. Warto zauważyć

Opowieść Ewangelisty Jana o ostatnich godzinach życia Jezusa pełna jest różnorakich wątków. Wszak dotyczy przełomowych godzin z Jego życia. Nie sposób w „Biblijnych kontekstach” poruszyć wszystkich. Warto chyba jednak spojrzeć na te elementy opowiadania, które wydają się najpełniej realizować zamiar Ewangelisty: owo pokazanie, jak Jezus objawia się swoim uczniom.

• „Kogo szukacie? (...) Ja jestem (...)  Cofnęli się i upadli na ziemię”. W Ewangelii Jana w ustach Jezusa zwrot „Ja jestem” pojawia się dość często. Reakcja zgrai która przyszła Go aresztować na dźwięk tych słów trochę zaskakuje. Trzeba jednak uświadomić sobie, że zwrot ten wyraźnie jest nawiązaniem do imienia Bożego. Tego, które Bóg objawił powołując Mojżesza 
  
  „Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mię do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «JESTEM, KTÓRY JESTEM». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was». Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: "JESTEM, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia”.
  
  W tym kontekście „JA JESTEM” Jezus nabiera niezwykłego znaczenia. Zgraja może widzieć w tym bluźnierstwo. Uczniowie powinni rozumieć: Jezus mówi, że jest Bogiem. Jednocześnie jednak zakazuje Piotrowi stawać w Jego obronie. Jest Bogiem, który w pokorze pełni wole Ojca i oddaje się w ręce ludzi. Jak bardzo oddaje się w ręce ludzi pokazują następne sceny. Zgadza się na potraktowanie z góry u Annasza, zgadza na zaparcie się Piotra...
   
• "Jeżeli więc Mnie szukacie, pozwólcie tym odejść!" - mówi Jezus do zatrzymujących Go o swoich uczniach. Nie wciąga ich teraz w swoje kłopoty. Wciągnie kiedyś: wszak wszyscy oddadzą dla niego swoje życie. Ale teraz ich chroni... Czy to ważne? Może nie. Pokazuje, że Jezusowi na uczniach zależało. Ale dalsza część tej sceny, gdy Piotr odcina słudze arcykapłana ucho,  pokazuje też, że Jezus dobrowolnie idzie nie mękę. To Jego wybór....
   
• Nie ma w opowieści Jana tego wyznania Jezusa, że jest Synem Bożym, jak jest u innych Ewangelistów. To od nich dowiadujemy się, co było pretekstem do wydania nań przez Żydów wyroku śmierci. U Jana potwierdzenie, że tak było,znajdziemy dopiero w scenie sądu przed Piłatem, gdy przywódcy Izraela mówią do rzymskiego namiestnika: "My mamy Prawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił Synem Bożym". W scenie sądu przed Kajfaszem znajdujemy jednak inny ciekawy, choć nie teologiczny wątek: to policzkowanie Jezusa za rzekomo bycie niegrzecznym wobec arcykapłana. Charakterystyczne: wytknąć ważnemu tego świata próbę podstępu - wydobycie zeznań, bez oglądania się na świadków - to zasługiwać na karę. To zwraca uwagę: postawa władcy zupełnie inna niż Jezusa, który mył uczniom nogi.