Czy mogę stanąć przed Panem?

Góra święta i dom Pana – to określenia jerozolimskiej świątyni wznoszącej się na wzgórzu otoczonym wzniesieniami jak koroną.

Gruzy zasypały dolinę, ale i dziś miejsce to robi wrażenie. Przyjść do świątyni, wspinając się po wyniosłych schodach – to była radość i oczekiwanie każdego Izraelity. Pobyt w świątyni uważano za szczególnie bliskie obcowanie z Najwyższym. Byli ludzie – mężczyźni i kobiety – którzy dniem i nocą nie rozstawali się ze świątynią (Łk 2,37).

Tak bliska zażyłość z Obecnością Pana musiała opierać się na głębszej podstawie niż tylko fizyczne tam przebywanie. Psalm 15 (14) stawia pytanie, kto może zamieszkać na świętej górze – i odpowiada na nie. Nienaganne postępowanie, sprawiedliwość, prawda najpierw w sercu, potem na języku. To wymogi pozytywne.

Są i negatywne: nie czynić bliźniemu zła, nie ubliżać sąsiadom. I jeszcze kilka spraw szczegółowych, bardzo konkretnych, i widać, że w tamtych czasach bardzo znaczących: dotrzymywanie przysięgi – nawet na własną niekorzyść, odstąpienie od lichwy (niezwykle wtedy dotkliwej), odejście od przekupstwa krzywdzącego niewinnych.

Czy to wiele? I czy przestało być aktualne? Wciąż trzeba pytać swego sumienia.

«« | « | 1 | » | »»
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.